„Najwyższy, wszechpotężny dobry Panie, / Twoja jest sława, chwała i cześć, i wszelkie błogosławieństwo”,
„Pochwalony bądź, Panie, z wszystkimi swymi twory, / przede wszystkim ze szlachetnym bratem naszym, słońcem”,
„Pochwalony bądź, Panie, przez brata naszego, księżyc”,
„Pochwalony bądź, Panie, przez brata naszego, wiatr”,
„Pochwalony bądź, Panie, przez siostrę naszą, wodę”,
„Pochwalony bądź, Panie, przez brata naszego, ogień”,
„Pochwalony bądź, Panie, przez siostrę naszą, matkę ziemię”,
„Pochwalony bądź, Panie, przez tych, co przebaczają dla miłości Twojej i znoszą słabość i utrapienie”,
„Pochwalony bądź, Panie, przez siostrę naszą, śmierć cielesną, której żaden człowiek żywy ujść nie może”.
Św. Franciszek w swojej pieśni wymienia kolejne stworzenia, które powinny chwalić Boga, w hierarchicznie uporządkowany sposób. Zaczyna od bezpośredniego zwrotu do Pana, a następnie przechodzi do słońca, księżyca, gwiazd, wiatru, wody, ognia, matki ziemi, cierpiących, a na końcu śmierci.