Autor poza użyciem paradoksów i antytez zdecydował się użyć paralelizmów: składniowych i treściowych. Każda ze strof zakończona jest zwrotem „Kyrieleison”. W pierwszych dwóch wersach pierwszej strofy autor zastosował epiforę, powtarzając na końcu zdania wyraz „Maryja”.
Paralelizm składniowych polega na celowym powtarzaniu podobnej budowy w kolejno następujących po sobie zdaniach. Epifora to powtarzanie tych samych wyrazów lub wyrażeń na końcu zdania. Każda zwrotka Bogurodzicy jest zakończona zwrotem zaczerpniętym z kościelnych pieśni, który oznacza „Panie zmiłuj się”.