Sposób mówienia matki jest dosyć specyficzny – pojawiają się powtórzenia, mające za zadanie podkreślić tragizm sytuacji (np. podkreślenie sytuacji powtórzeniem słowa: krwawy). Pojawia się także paralelizm składniowy. Liczne powtórzenia, paralelizmy czy niejednostajna długość wersów sprawiają, że jej wypowiedź wydaje się naturalniejsza, a przy tym bardziej emocjonalna. Pojawia się także słownictwo archaiczne (np. maciora)
Cierpienie matki powoduje, że jej sposób mówienia wydaje się dosyć chaotyczny. Jest w nim mnóstwo powtórzeń, które są efektem stale narastających emocji i bólu. Jej wypowiedź pozwala niemal namacalnie odczuć targające nią uczucia. Uwagę zwracają również archaizmy typowe dla epoki.