Postawy św. Franciszka, jak i św. Aleksego znacznie się różniły. Chociaż oboje odrzucili swój majątek i starali się żyć dla Boga, ich postawy były inne. Franciszek nie odrzucił całkowicie ludzi (tak, jak zrobił to Aleksy), pamiętał o nich i traktował ich z szacunkiem. Doceniał także to, co zostało stworzone (natura, zwierzęta, przyroda) i żył z dużą ilością miłości do świata. Starał się nie umartwiać i nie traktować życia jak nieprzyjemnego obowiązku. Franciszek swoje oddanie Bogu okazywał, miłując jego dziecko, jakim jest świat. Aleksy za to umartwiał się i dążył do spełnienia, żyjąc w całkowitym ubóstwie i smutku.
Św. Aleksy przedstawiał smutny i surowy model ascezy. Umartwiał się, próbując za wszelką cenę pokazać swoją niższość wobec Boga. Św. Franciszek przyjął inny sposób – radował się każdym istnieniem, chociaż sam niczego nie posiadał. Miłował wszystko i wszystkich, w przeciwieństwie do św. Aleksego.