Epitety, którymi autor określa bitwę:
– wspaniała i ciężka,
– cudowna,
– coraz zażartsza,
– cudowna i wielka.
Używanie takich epitetów przez autora służyło podkreśleniu waleczności Francuzów oraz odnoszonych przez nich sukcesów na polu bitwy – nawet jeżeli była okupiona ogromną ilością krwi.
Autor trzykrotnie podkreślał, że toczona bitwa była cudowna. Zwracał uwagę na dzielność francuskich wojsk oraz ich potęgę w porównaniu z Saracenami, których łatwo pokonywali. Niestety taki stan bitwy nie zdołał utrzymać się do końca.