W okresie rozbicia dzielnicowego doszło do wielu zmian politycznych. W jego wyniku Polska utraciła część ziem (Pomorze Zachodnie, Nowa Marchia i Ziemia Dobrzyńska), doszło do osłabienia władzy centralnej oraz rozbicia państwa na kilkadziesiąt niezależnych księstewek.
Rozbicie dzielnicowe postępowało w czasie. W 1138 r. W wyniku testamentu Bolesława Krzywoustego powstały cztery dzielnice książęce, podczas gdy pod koniec XIII w. Było ich już kilkanaście.