Napoleon przegrał w bitwie pod Lipskiem, nazywanej bitwą narodów, ponieważ walczyło w niej wielu żołnierzy różnych narodowości. Wkrótce Prusacy i Rosjanie oblegli Paryż i Bonaparte zmuszony był abdykować. Został osadzony na wyspie Elbie, z której zdołał zbiec i przejąć władzę we Francji na kilka miesięcy – nazywamy ten czas stoma dniami Napoleona. Jednak i tym razem został pokonany – tym razem przez wojska pruskie i angielskie w bitwie pod Waterloo. Bonapartego wywieziono na Wyspę Świętej Heleny, gdzie zmarł.
Bitwa pod Waterloo miała miejsce 18 czerwca 1815 roku i była decydującą bitwą kampanii stuletniej, która stanowiła ostatnią próbę Napoleona Bonaparte, by odzyskać władzę we Francji po swoim wcześniejszym upadku. Armia Napoleona składała się z około 72 000 żołnierzy, podczas gdy armia przeciwnika liczyła około 118 000 żołnierzy. Bitwa rozpoczęła się o godzinie 11 rano, kiedy francuska armia zaatakowała pozycje wojsk sprzymierzonych. Francuzi zdobyli kilka ważnych punktów, ale nie udało im się przełamać linii sprzymierzonych. Bitwa pod Waterloo oznaczała ostateczny koniec panowania Napoleona i jego planów rewolucyjnych dla Europy.