Teza interpretacyjna: żywot człowieka na ziemi jest krótki oraz niepewny.
Sytuacja liryczna: podmiot liryczny prezentuje odbiorcy liryczne wyznanie na temat kondycji własnej duszy oraz rodzaju ludzkiego.
Typ liryki: jest to typ liryki bezpośredniej przebierający charakter osobistego wyznania podmiotu mówiącego – „ja” liryczne („A ja, co dalej, lepiej cień głęboki/ Błędów mych widzę, które gęsto jędzą/ Strwożone serce ustawiczną żądzą / I z płaczem ganię młodości mej skoki”.)
Relacja między podmiotem lirycznym a adresatem: Podmiot liryczny zdaje się być z reprezentantem ludzi, do których kieruje swoją wypowiedź, świadczy użyty przez niego zaimek rzeczowy „nasze”. Bo nasze chciwość od swej szczęśliwości/ Własnej (co Bogiem zowiemy) odwodzą / Niestałe dobra.” Identyfikuje się ze swoim adresatem.
Teza interpretacyjna polega na przedstawieniu własnego odczytania sensu tekstu.