W celu osiągnięcia skutecznego aktu komunikacji wszyscy uczestnicy powinni posługiwać się tym samym kodem językowym. Komunikacja zachodzi w kanale mówionym, jak i pisanym. Zmiany proponowane przez Brunona Jasieńskiego dotyczą sposobu zapisu języka, a więc dotyczą komunikacji pośredniej, podczas której odbiorca nie ma możliwości dopytania nadawcy o kwestie, które mogą budzić jego niepewność.
Konwencjonalne zasady pisowni, które uwzględniają zapis tego samego dźwięku na dwa sposoby, pomagają w odróżnianiu znaczenia słów. Dla przykładu, w wyrazie może i morze zapisujemy przy pomocy różnych liter. Ma to ścisły związek ze znaczeniem słów. Czasem w identyfikacji znaczenia danego wyrazu pomaga kontekst, lecz nie zawsze jest to możliwe.
Gdyby ujednolicić pisownie „rz” niemożliwe byłoby skutecznie zrozumienie przekazu.