Zafón używa krótkich, urywanych zadań. W opisach wydarzeń jest mnóstwo czasowników i przymiotników, które podnoszą tempo akcji. Używa porównań, gdy opowiada o wrażeniach zapachowych. Odwołuje się praktycznie do wszystkich zmysłów, nie tylko wzroku i słuchu. Aby wzmocnić grozę opowiadania Zafón akcję umiejscowił w nocy w czasie gwałtownej burzy a wrogiem bohatera jest przerażający potwór.
Zafón używa krótkich, urywanych zadań. W opisach wydarzeń jest mnóstwo czasowników i przymiotników, które podnoszą tempo akcji. Używa porównań, gdy opowiada o wrażeniach zapachowych. Odwołuje się praktycznie do wszystkich zmysłów, nie tylko wzroku i słuchu. Aby wzmocnić grozę opowiadania Zafón akcję umiejscowił w nocy w czasie gwałtownej burzy a wrogiem bohatera jest przerażający potwór.