René Descartes (1596–1650), w Polsce znany jako Kartezjusz, był francuskim uczonym. Podstawą jego filozofii, mającej podłoże w sceptycyzmie, było twierdzenie cogito ergo sum (myślę, więc jestem). Kartezjusz wychodził z założenia, że nasze zmysły są zawodne i tego co doświadczamy nie możemy uznać za pewne. Bezwzględnie pewny był jego zdaniem jedynie akt myślenia, który pozwalał na takie wątpienie i wyprowadzenie dalszych sądów o świecie (takich jak o istnieniu Boga).
Stwierdzenie cogito ergo sum zmieniło postrzeganie roli człowieka z przedmiotowej na podmiotową poprzez – to w podmiocie (człowieku, świadomym duchu) tkwi fundament wiedzy, a nie w świecie zewnętrznym – to nazywamy przewrotem kartezjańskim.
Inną charakterystyczną cechą filozofii kartezjańskiej był dualizm duszy i ciała – dwóch osobnych pierwiastków, które łączą się w człowieku. Kartezjusz był również matematykiem i fizykiem. Uważany jest na ojca filozofii nowożytnej.