Przykładowe rozwiązania:
Blaise Pascal – interesował się filozofią i teologią, odrzucił całkiem podejście racjonalistyczne, jego zdaniem wiara była sprawą serca a nie rozumu i istnienia Boga nie można dowodzić. Według niego człowiek był bezsilny wobec pytań o sens swojej egzystencji oraz naturę samego świata – rozum nie zapewniał mu odpowiedzi. Traktował to jako ludzką słabość, ale za wielkość poczytywał świadomość takiego położenia. Pascal sformułował też tzw. zakład Pascala, uzasadniający, że wiara w Boga, niezależnie czy istnieje, czy nie, ostatecznie będzie dla człowieka dobrą decyzją.
René Descartes (1596–1650), w Polsce znany jako Kartezjusz, był francuskim uczonym. Podstawą jego filozofii, mającej podłoże w sceptycyzmie, było twierdzenie cogito ergo sum (myślę, więc jestem). Kartezjusz wychodził z założenia, że nasze zmysły są zawodne i tego co doświadczamy nie możemy uznać za pewne. Bezwzględnie pewny był jego zdaniem jedynie akt myślenia, który pozwalał na takie wątpienie i wyprowadzenie dalszych sądów o świecie (takich jak o istnieniu Boga)
Inną charakterystyczną cechą filozofii kartezjańskiej był dualizm duszy i ciała – dwóch osobnych pierwiastków, które łączą się w człowieku. Kartezjusz był również matematykiem i fizykiem. Uważany jest na ojca filozofii nowożytnej.
