Przykładowe rozwiązanie:
Początkiem wielkiej smuty była śmierć cara Fiodora Iw 1598 r. (wygasła tym samym dynastia Rurykowiczów). Kryzys ten mocno osłabił rosyjskich bojarów, którzy chcieli na tronie osadzić kogoś, kto pozwoli nad odbudowę potęgi. Pojawiali się kolejni pretendenci do tronu (okres dymitriad, kiedy samozwańczy synowie cara Iwana IV próbowali dojść do władzy), doszło do klęski nieurodzaju w latach 1601–1603 oraz epidemii dżumy, która zmniejszyła populację Rosji. Niezadowolenia społeczne doprowadziły do powstania chłopskiego w latach 1606–1607. Dopiero wybór Michała Romanowa na cara w 1613 r. zakończył ten kryzys.
