Michał Anioł przedstawił Boga na słynnym fresku „Stworzenie Adama” w Kaplicy Sykstyńskiej w Watykanie. Na tym obrazie Bóg jest ukazany jako starszy mężczyzna, siedzący na chmurach, otoczony aniołami i innymi postaciami. Wybór Michała Anioła przedstawienia Boga w ten sposób wynikał z kilku czynników.
Po pierwsze, był to sposób zgodny z tradycją artystyczną epoki renesansu, która preferowała antyczne wzorce i idealizację postaci. Wizerunek Boga jako starszego mężczyzny był popularny w ówczesnej sztuce i ikonografii.
Po drugie, przedstawienie Boga jako stworzyciela Adama miało na celu podkreślenie władzy i majestatu Boga. Bóg jest ukazany jako postać o potężnej posturze i godnej, spokojnej twarzy, co ma symbolizować jego boską mądrość i wszechmoc.
Trzecim ważnym czynnikiem była interpretacja i rozumienie Biblii. Opis stworzenia Adama przez Boga znajduje się w Księdze Rodzaju. Michał Anioł postanowił przedstawić ten moment jako subtelne spotkanie dwóch palców – Boga i Adama – symbolizujące przekazanie życia i daru stworzenia przez Boga.
Obraz ten jest jednym z najbardziej ikonicznych i rozpoznawalnych dzieł sztuki, które wspaniale ukazuje potęgę i transcendencję Boga w kontekście stworzenia człowieka.