1. P
2. F
Fluorowodór ma wyjątkowo wysoką temperaturę wrzenia w porównaniu z HCl, HBr i HI, ponieważ między jego cząsteczkami tworzą się silne wiązania wodorowe. Pierwsze zdanie jest więc prawdziwe.
Obecność wiązań wodorowych powoduje asocjację cząsteczek, czyli ich łączenie się w większe agregaty, co sprawia, że substancje te wymagają znacznie większego nakładu energii cieplnej, aby zmienić stan skupienia, stąd anomalnie wysokie temperatury topnienia czy wrzenia tych związków.
Moc kwasów fluorowcowodorowych rośnie w dół grupy 17., czyli w szeregu HF < HCl < HBr < HI. Im większy atom fluorowca, tym słabsze wiązanie H–X i tym łatwiej odszczepia się jon H+. Drugie zdanie, że moc maleje ze wzrostem promienia atomowego fluorowca, jest fałszywe.