Osad powstał w probówce II.
Uzadanienie:
Do powstania osadu FeS potrzebne są jony Fe2+ oraz jony S2-. W obu probówkach obecne są jony Fe2+, ponieważ znajdują się tam roztwory FeSO4. Różnica dotyczy źródła jonów siarczkowych.
H2S jest słabym kwasem i w wodzie dysocjuje tylko w niewielkim stopniu, dlatego stężenie jonów S2- w probówce I jest bardzo małe. Może być ono zbyt niskie, aby iloczyn jonowy [Fe2+]*[S2-] przekroczył iloczyn rozpuszczalności FeS.
(NH4)2S jest solą, która w roztworze dostarcza znacznie większe stężenie jonów siarczkowych. W probówce II stężenie S2- jest wystarczające, aby przekroczyć Ksosiarczku żelaza(II), dlatego powstaje osad FeS.
Równanie jonowe strącania: Fe2+ + S2- -> FeS↓