Galicja stała się terenem o dużej autonomii. Polacy mieli prawo decydować o sprawach wewnętrznych, ograniczano proces germanizacji, obywatele mieli więcej swobód i możliwości, skupiano się na rozwoju i edukacji społeczeństwa.
Takie warunki bardzo sprzyjały rozwojowi kultury, co skutkowało zakładaniem nowych uniwersytetów, rozpowszechnieniem polskiej prasy, teatrów, muzeów, a także sztuki, związanej z działalnością malarzy i pisarzy.
Spośród wszystkich zaborów, Galicja cieszyła się największą autonomią, czyli prawem do decyzyjności i samodzielności, a także zachowaniu tożsamości narodowej.