Po upadku cesarstwa zachodniorzymskiego jedyną pozostałą na jego terenach siecią administracyjną był Kościół.
W wyniku tego lokalna ludność zaczęła jednoczyć się wokół biskupów i opatów, przez co znacznie wzrosła pozycja hierarchów kościelnych. Chcąc zjednoczyć państwo i zyskać sympatię ludności rodzimej, barbarzyńscy władcy przechodzili w V-VI w. na katolicyzm, co dodatkowo utwierdzało autorytet kleru.
