Państwo Odoakra — istniało na terenach Italii od 476 r., zostało jednak szybko pokonane przez migrujących z północy Ostrogotów Teodoryka Wielkiego.
Państwo Ostrogotów — założone przez Teodoryka Wielkiego, obejmowało tereny Italii i Dalmacji. Swój rozkwit przeżywało na przełomie V i VI w. zostało podbite przez wojska bizantyjskie w I poł. VI w.
Królestwo Wandalów — było to północnoafrykańskie państwo ze stolicą w Kartaginie, utworzone pod koniec V w. przez Genzeryka. Upadło w I poł. VI w. w wyniku inwazji Bizancjum.
Państwo Wizygotów —Królestwo Wizygotów zostało utworzone w dawnej Hiszpanii i jako jedno z nielicznych nadmorskich państw barbarzyńskich przetrwało najazd wojsk bizantyjskich w VI w. Nie było jednak w stanie oprzeć się potędze Imperium Arabskiego i w VIII w. zostało podbite przez wyznawców islamu.
Państwo Franków — Królestwo założone w Galii przez członków rodu Merowingów. Przetrwało najdłużej ze wszystkich państw barbarzyńskich, dzięki szybkiej chrystianizacji (496 r.) i brakowi sąsiedztwa, że strony Bizancjum. W 732 r. rozbiło wojska muzułmańskich emirów pod Poitiers, zaś w roku 800 władca tego państwa, Karol Wielki koronował się na cesarza rzymskiego.
Królestwa barbarzyńskie w większości zostały podbite przez Bizancjum lub Arabów w VI-VII w. Najdłużej przetrwało państwo Franków, które w 843 r. podzieliło się na nowe państwa.