Doktryna Breżniewa – to doktryna przyjęte w 1968 r., która przejawiała się prawną możliwością interwencji ZSRR i całego Układu Warszawskiego w danym państwie, gdzie dochodzi do zagrożeń wrogą ideologią, co było usprawiedliwieniem agresji. Nazwę tą sformułowano na Zachodzie, gdyż widziano w doktrynie udział Breżniewa w ograniczeniu suwerenności socjalistycznych państw.