Horacjusze symbolizują patriotyzm i oddanie dla ojczyzny. Choć byli spokrewnieni z Kuracjuszami zgodzili się stanąć do walki z nimi w imieniu Rzymu, co budziło dumę u ich ojca, który pobłogosławili ich przed starciem, żądając przysięgi, że będą walczyć do końca dla zwycięstwa ojczyzny.
Choć jeden z Horacjuszów zabił narzeczoną swojego brata, ponieważ była w żałobie po śmierci jednego z Kuracjuszów, uczynił to ze względu na przekonanie, że nie należy żałować wroga i że każda Rzymianka, która to robi, powinna ponieść karę. Jego ojciec pochwalił go za ten czyn, twierdząc, że żałoba po wrogu przyniosłaby rodowi jedynie hańbę.
Symbolizują oni także odwagę i determinację. W pojedynku między dwoma rodami żadna ze stron nie mogła zdobyć przewagi. Mimo zmęczenia i ran, Horacjusze kontynuowali walkę aż do swego zwycięstwa. Ciała pokonanych braci zostały pochowane na miejscu starcia w okazałych grobowcach, co świadczy o szacunku i godności, jakimi Rzymianie obdarzyli poległych przeciwników.
Opisana w tekście legenda pojedynku między Horacjuszami a Kuracjuszami jest jednym z najsłynniejszych mitów z wczesnej historii Rzymu.