Wzrost produkcji w gospodarce brytyjskiej w drugiej połowie XVIII wieku opierał się głównie na rewolucji przemysłowej, będącej procesem transformacji gospodarczej, społecznej i technologicznej. Miał on ogromny wpływ na brytyjską infrastrukturę i przyczynił się do dalszego rozwoju przemysłu, wzrostu produkcji i poprawy warunków życia.
Rozwój maszyn i mechanizmów zastępujących pracę ręczną w systemie manufakturowym, przyniósł epokowe zmiany, tworząc społeczeństwo przemysłowe i kiełkujący konsumpcjonizm. Wynalezienie maszyny parowej przez Jamesa Watta w 1769 roku było przełomowym momentem tego procesu. Umożliwiła ona efektywne wykorzystanie energii pochodzącej ze spalania węgla, i zwiększenie wydajności produkcji tekstylnej, górnictwie, metalurgii i wielu innych.
Wprowadzenie mechanicznych przędzarek i krosen przyczyniło się do zwiększenia dostępności odzieży i tkanin, których ceny drastycznie spadły. Ożywiło to handel, który zapewnił Wielkiej Brytanii dominację gospodarczą i uczyniło z niej imperium. Nie byłoby to jednak możliwe bez budowy nowych dróg, kanałów i kolei, które przyspieszyły transport surowców oraz gotowych produktów.
Wzrost produkcji był wspierany przez kapitalizm i innowacje finansowe. Rozwój bankowości, giełd i korporacji handlowych stworzył warunki do koncentracji kapitału w rękach niewielkiej grupy społeczeństwa, wywodzącego się z mieszczaństwo. Zapoczątkowało to proces upadku dawnych zależności stanowych na rzecz społeczeństwa demokratycznego.
Wzrost produkcji w gospodarce brytyjskiej w drugiej połowie XVIII wieku przyczynił się do transformacji społecznej, gospodarczej i politycznej nie tylko w Wielkiej Brytanii, ale także w innych częściach świata.