Panteon w Rzymie jeden z najbardziej znanych i najlepiej zachowanych zabytków architektury sakralnej starożytnego Rzymu. Został zbudowany w II wieku n.e. na polecenie cesarza Hadriana. Jest klasycznym przykładem rotundy, czyli budowli w kształcie okrągłej hali z kopułą na jej szczycie. Nazwa Panteon oznacza „wszyscy bogowie”, co idealnie opisuje charakter i cel powstania świątyni – znajdują się w niej ołtarze poświęcone wszystkim najważniejszym bogom rzymskim. Początkowo pełnił rolę świątyni rzymskiej, jednak w okresie chrześcijaństwa został przekształcony w kościół.
Najbardziej charakterystycznym elementem Panteonu jest jego ogromna kopuła o średnicy około 43 metrów, która jest uważana za jedno z największych osiągnięć architektonicznych starożytności. W jej centrum znajduje się okrągły otwór, znany jako oculus, który wpuszcza do środka promienie słoneczne, będąc jedynym źródłem światła.
Wnętrze Panteonu jest bogato zdobione i zachwyca swoją prostotą i harmonią. W ścianach znajdują się nisze, w których pierwotnie stały posągi rzymskich bogów. Pod posadzką znajduje się krypta, w której pochowano niektórych władców i znaczące postacie z historii Włoch.
Panteon jest popularnym miejscem turystycznym i stanowi ważny element dziedzictwa kulturowego Rzymu. Jego imponująca architektura i unikalne rozwiązania konstrukcyjne wpływają na sztukę i architekturę do dziś, stanowiąc inspirację dla wielu budowli na całym świecie.