Filozofowie oświecenia uważali, że rozum jest głównym źródłem poznania, dlatego powinien być stosowany do zrozumienia świata i rozwiązywania problemów społecznych. Opowiadali się za racjonalnym podejściem do nauki, filozofii, polityki i moralności. Dążyli do rozwoju wiedzy i postępu technologicznego. Wierzyli w możliwość odkrywania praw przyrody i zastosowania ich w celu poprawy warunków życia ludzi.
Myśliciele oświecenia głosili wolności jednostki i jej prawa do autonomii oraz samostanowienia. Sprzeciwiali się uciskowi, absolutnej władzy i przywilejom społecznym. Wierzyli w to, że każdy człowiek jest równy, ma prawo do wolności myśli, wyrażania swoich przekonań i dążenia do własnego szczęścia. Promowali ideę tolerancji religijnej, równości i sprawiedliwości. Opowiadali się za usunięciem uprzedzeń, dyskryminacji i nierówności, aby stworzyć egalitarne społeczeństwo.
Wielu filozofów oświecenia, takich jak John Locke i Jean-Jacques Rousseau, wypracowało teorię społecznego kontraktu. Twierdzili, że istnieje niepisana umowa między ludźmi a rządem, na mocy której jednostki przekazują część swojej wolności i uprawnień w zamian za ochronę praw i dobrobyt społeczny. Władza miała pochodzić nie od Boga, ale ludu, który miał także prawo jej pozbawienia.Myśliciele epoki oświecenia byli znani ze swojej krytyki tradycyjnych instytucji, takich jak Kościół i monarchia absolutna. Zadawali pytania, kwestionowali autorytet i poszukiwali rozwiązań opartych na rozumie i dowodach, a nie na dogmatach i tradycji.
Te poglądy filozofów oświecenia miały znaczący wpływ na rozwój nauki, polityki, praw człowieka i innych dziedzin życia społecznego. Ich ideały i przekonania odegrały istotną rolę w kształtowaniu społeczeństw zachodnich.