Bastylię, jako więzienie i symbol monarchii absolutnej, postrzegano jako inkarnację ucisku i tyranii. Jej upadek stał się niezwykle ważnym wydarzeniem, które oznaczało początek rewolucji francuskiej, a także wyraźnym sygnałem, że społeczeństwo francuskie zbuntowało się przeciwko despotycznej królewskiej władzy i jej reżimowi. Dla króla Ludwika XVI oznaczało to utratę kontroli i wyraźne potępienie jego rządów. Załoga twierdzy nie tylko jej nie broniła, ale także przekazała broń rewolucjonistom. To przesłanie było jasne: ludność Paryża nie była już gotowa akceptować dalszych rządów monarchii absolutnej.
Zdobycie Bastylii oznaczało dla króla utratę kontroli nad stolicą Francji, która była symbolem władzy i administracji - jej strata była poważnym ciosem w pozycję króla. Choć akt ten nie wiązał się z wielkimi rzeczywistymi korzyściami (w lochach twierdzy przebywało zaledwie kilku więźniów politycznych), to pełnił on symboliczną rolę we wzmocnieniu pozycji rewolucjonistów, gdyż upadek twierdzy stanowił punkt zwrotny w przewartościowaniu stosunków politycznych we Francji. Król został zmuszony do ustępstw, by później stracić władzę na rzecz rewolucjonistów. Oznaczało to koniec absolutnej monarchii i rozpoczęcie nowej ery politycznej.
Fakt, że załoga Bastylii nie broniła twierdzy miał ogromne znaczenie dla króla Ludwika XVI, ponieważ symbolizował utratę władzy, bunt społeczeństwa i koniec rządów monarchii absolutnej we Francji.