Wynikało to z odrzucenia przez nich tradycyjnej rzymskiej religii, organizowania się w odosobnieniu i zamknięciu, a także podważania boskiej władzy cesarskiej. Ponadto chrześcijanie jako grupa izolowana mogła być wygodnym kozłem ofiarnym dla władzy rzymskiej.
Chrześcijan często obwiniano za nieszczęścia i niepowodzenia społeczeństwa.