Friedemann Schulz von Thun, Sztuka rozmawiania cz. 1. Analiza zaburzeń, tłum. Piotr Włodyga, Wydawnictwo WAM, Kraków 2007
Najważniejsze tezy części II, rozdziału I: Ujawnianie siebie przez komunikat:
– każdy nadawca ujawnia informacje o sobie przez komunikat;
– lęk przed ujawnianiem siebie wiąże się z obawą przed osądem;
– lęk przed ujawnianiem siebie pojawia się na tyku jednostki i grupy (norm społecznych);
– normy społeczne zostają zinternacjonalizowane, tzn. że nie potrzeba grupy, aby samemu zachowywać się w pożądany sposób;
– przeżycia z dzieciństwa wpływają na ujawnianie siebie w komunikacji;
– ukrywanie siebie w komunikacji odbywa się poprzez techniki: imponowania, nakładania masek, pomniejszania siebie.
Książka Sztuka rozmawiania dotyczy etyki komunikacji, opiera się na modelu kwadratu wypowiedzi, gdzie w wypowiedzi zawarta jest nie tylko treść, ale także informacje o wzajemnej relacji nadawcy i odbiorcy, informacje o nadawcy oraz apel skierowany do odbiorcy.