Powstanie listopadowe wybuchło w 1830 roku w Królestwie Polskim, które było wtedy pod kontrolą Rosji. Jego przyczynami była niechęć Polaków do narzuconego im caratem systemu, narastające nastroje patriotyczne i dążenie do odzyskania niepodległości. Powstanie zostało wywołane też wprowadzeniem przez cara Mikołaja I szeregu represyjnych i antypolskich reform, które ograniczały autonomię Królestwa Polskiego i łamały prawa Polaków.
Powstanie listopadowe było wynikiem wielu przyczyn. Jedną z nich była niezadowolenie Polaków z caratu, który był wprowadzony po upadku insurekcji kościuszkowskiej i ograniczał autonomię Królestwa Polskiego. Mieszkańcy Królestwa byli zmuszani do służby wojskowej w rosyjskiej armii, a kontrola polityczna i kulturalna Rosjan była coraz bardziej uciążliwa. Ponadto, po wielu latach zaborów, narastały nastroje patriotyczne i dążenie do odzyskania niepodległości.
Przyczyną powstania było też wprowadzenie przez cara Mikołaja I szeregu represyjnych i antypolskich reform, które łamały prawa Polaków i ograniczały autonomię Królestwa. Do tych reform należało m.in. likwidacja autonomii wojskowej, centralizacja administracji, kontrola prasy, a także wprowadzenie nierówności w prawach obywatelskich między Polakami a Rosjanami. Polacy, którzy dążyli do zachowania swojej kultury i tradycji oraz wolności i równości, nie chcieli się na to godzić i zaczęli organizować powstanie.