Władze carskie nie chciały zgodzić się na istnienie teatru narodowego w Warszawie, ponieważ obawiały się, że może to podsycać ducha narodowego i działać na niekorzyść Rosji.
W czasie zaborów Rosja dążyła do rusyfikacji i unicestwienia kultury polskiej, a więc utrzymywanie instytucji kultury o charakterze narodowym było dla niej nie do przyjęcia. Teatr Narodowy, w którym grano sztuki autorów polskich, mógł stanowić ośrodek kulturowy dla Polaków, a to mogło przyczynić się do wzmocnienia ich tożsamości narodowej i ducha niepodległościowego. Dlatego władze carskie starały się ograniczać działalność instytucji kultury i zapobiegać rozwojowi polskiej kultury narodowej.