Poza krajami wcielonymi do ZSRR podczas wojny, takimi jak kraje bałtyckie, polityka wobec krajów Europy Środkowo–Wschodniej była taka sama. Zaczynano od tworzenia rządów wielopartyjnych, w których siły komunistyczne obejmowały aspekty militarne i służby porządkowe. Wdrążano także aparat propagandowy o złożonej strukturze. Następnie posyłano agentów do opozycyjnych partii, którzy wyniszczali je od środka. Z czasem pogłębiano represje wobec partii niekomunistycznych i stopniowo pozbawiano ich władzy.
Ten sposób działania nazwano taktyką salami, gdyż polegała ona na wieloetapowym pozbywaniu się przeciwników politycznych.