W tym zadaniu podzielić wersy utworu na te, w których podmiot mówi o mężyźnie, którego obserwuje i te, w których opowiada o własnych emocjach.
Wersy, w których kobieta opisuje obserwowanego mężczyznę:
„Wydaje mi się samym bogom równy
mężczyzna, który siadł naprzeciw ciebie,
słowa twoje przyjmuje z zachwytem,
w oczarowaniu.”
Wersy, w których kobieta mówi o swoich przeżyciach:
„i gdy na ciebie patrzę, głosu z krtani
dobyć nie mogę,
zamiera słowo, dreszcz przenika ciało
albo je płomień łagodny ogarnia,
ciemno mi w oczach, to znów słyszę w uszach
szum przejmujący.
Oblana potem, drżąca, zalękniona
blednę, jak zwiędła, poszarzała trawa,
i już niewiele brak, abym za chwilę
padła zemdlona.”
W strofie pierwszej kobieta wspomina dosłownie o „mężczyźnie, który siadł naprzeciw ciebie”, przez co wiadome jest, o kim mówi. Jej emocje pojawiają się w kolejnych strofach, o czym wiadomo np. przez słowa: „w piersi mej”, „ciemno mi w oczach”, „słyszę”, „blednę”, „abym padła”.
Ćwiczenie 2.
167Ćwiczenie 3.
167Ćwiczenie 9.
179Ćwiczenie 14.
179Ćwiczenie 2.
203Ćwiczenie 3.
203Ćwiczenie 3.
205