W tym zadaniu musisz określić tożsamość podmiotu lirycznego, poprzez odnalezienie w utworze fragmentów, w których bezpośrednio się uwidacznia, a następnie stwierdzić, do kogo kieruje swoje słowa.
„może, co tobie los zabrał, mnie odda”
„na twoich barkach płaszcz dwakroć barwiony/purpurą widzę”
„a mnie od losu starczy w skromnym darze/greckiej Kameny pieśń i szczupła scheda./Z dumą odpycham zawistnych, o poklask/pospólstwa nie dbam.”
Podmiot liryczny zwraca się do Pompejusza Grosfusa, bogacza, pochodzącego z Sycylii. Osoba mówiąca cechuje się doświadczeniem oraz wyznaje przekonania filozofii stoicyzmu. Świadczą o tym wartości, które wyznaje, czyli świadomość, że człowiek nie zawsze jest szczęśliwy, że w życiu spotykają go zarówno trudności jak i radość, że drobne rzeczy powinny wystarczać do dobrego życia, a sam los człowieka jest bardzo ulotny i przewrotny, dlatego nie należy się zbytnio emocjonować. Podmiot wspomina także o Kamenie, czyli rzymskiej muzie, co może świadczyć o tym, że jest on poetą.
Podmiotem lirycznym w utworze może być poeta, o czym świadczy jego nawiązanie do Kameny i fakt, że do dobrego życia potrzebuje on sztuki (a mnie od losu starczy w skromnym darze/greckiej Kameny pieśń). Jest on także wyznawcą filozofii stoickiej, o czym świadczą m.in. słowa: „Z dumą odpycham zawistnych, o poklask/pospólstwa nie dbam”. Podmiot żyje w przekonaniu, że należy wyzbyć się niepokojów, smutku, ale także nie skupiać zbytnio na wielkich przyjemnościach i zabawie.
Ćwiczenie 2.
167Ćwiczenie 3.
167Ćwiczenie 9.
179Ćwiczenie 14.
179Ćwiczenie 2.
203Ćwiczenie 3.
203Ćwiczenie 3.
205