Transport sacharozy odbywa się w trzech etapach:
· załadunek łyka – odbywa się tam, gdzie zaszła fotosynteza. Z komórek miękiszu asymilacyjnego sacharoza zostaje przetransportowana przez komórki przyrurkowe do członów rurek sitowych. Jest to proces wymagający dostarczenia energii.
· pionowy transport sacharozy w elementach przewodzących łyka – zachodzi on zgodnie z różnicą ciśnień turgorowych między donorem a akceptorem. Podczas załadunku łyka w komórkach sitowych następuje obniżenie potencjału wody. Efektem jest osmotyczny napływ wody z naczyń do rurek sitowych. Wytwarza się ciśnienie hydrostatyczne.
· rozładunek łyka – odbywa się w organach akceptorowych. Transport sacharozy z rurek sitowych do komórek akceptora może zachodzić czynnie lub biernie. Dla organów spichrzowych transport przebiega wbrew gradientowi stężeń, wymaga nakładu energii, natomiast dla młodych liści przebiega zgodnie z tym gradientem.
Rośliny przeprowadzają fotosyntezę oksygeniczną, produktem ubocznym jest tlen. Fotosynteza jest to proces biologiczny, w którym przy udziale światła i z pomocą chlorofilu oraz niektórych barwników karotenoidowych, z prostych związków nieorganicznych, dwutlenku węgla i wody, wytwarzane są związki organiczne, głównie cukry.
Sacharoza stanowi formę transportową, dlatego że jest mało reaktywna i nie posiada właściwości redukujących, natomiast wykazuje dużą aktywność osmotyczną. Nie ulega więc przemianom chemicznym podczas transportowania po organizmie rośliny.