Podczas pierwszej wojny światowej sprawa polska stała się przedmiotem zainteresowania wielu państw, zarówno alianckich, jak i centralnych. Polska była bowiem podzielona między Rosję, Niemcy i Austro-Węgry, co stało w sprzeczności z ideą narodowej jedności i wolności. Na arenie międzynarodowej pojawiły się postulaty odrodzenia państwa polskiego, a sprawa polska stała się jednym z warunków pokojowych. W 1917 r. Rosja, w wyniku rewolucji lutowej i wycofania się z wojny, utraciła kontrolę nad ziemiami polskimi, co otworzyło drogę do powstania niepodległego państwa polskiego. W tym czasie mocarstwa alianckie, takie jak Wielka Brytania, Francja i Stany Zjednoczone, zaczęły popierać powstanie państwa polskiego i udzielać wsparcia polskim organizacjom politycznym i wojskowym. Niemcy i Austro-Węgry, z kolei, starali się utrzymać kontrolę nad ziemiami polskimi, tworząc polskie jednostki wojskowe w swoich armiach, jednak ich działania były coraz mniej skuteczne w obliczu zmieniającej się sytuacji na froncie wschodnim i zachodnim.
Proces umiędzynarodowienia sprawy polskiej miał duże znaczenie dla Polaków, ponieważ dzięki temu mieli nadzieję na uzyskanie niepodległego państwa. Wpływ mocarstw na sprawę polską był jednak skomplikowany, ponieważ każde z nich miało swoje interesy i cele polityczne, które wpływały na postawę wobec sprawy polskiej.