Konfederacja Narodowa Polski (KNP) odegrała ważną rolę w walce o niepodległość Polski. Była to organizacja polityczna, założona w 1912 roku przez polskich działaczy narodowych. Jej celem było osiągnięcie niepodległości Polski oraz budowa narodu polskiego na zasadach demokratycznych i równościowych.
Podczas I wojny światowej KNP działała na rzecz niepodległości Polski, m.in. poprzez organizowanie manifestacji i protestów, agitację wśród ludności oraz prowadzenie działalności wydawniczej. Po wybuchu rewolucji w Rosji w 1917 roku KNP zorganizowała akcję zbrojną, która miała na celu wyzwolenie Polski spod władzy rosyjskiej.
KNP stawiała na dialog i współpracę z innymi organizacjami politycznymi, takimi jak Polska Partia Socjalistyczna (PPS) czy Polska Partia Niepodległościowa (PPN). Dzięki tej współpracy udało się stworzyć skoordynowaną strategię walki o niepodległość Polski.
Warto podkreślić, że KNP odegrała kluczową rolę w kształtowaniu polskiej polityki po I wojnie światowej. Jej działacze byli obecni na Konferencji Pokojowej w Wersalu, gdzie zabiegali o uznanie niepodległości Polski przez mocarstwa europejskie. Dzięki ich pracy i determinacji Polska odzyskała niepodległość.
Komunistyczna Partia Polski została założona w 1918 roku i była jednym z największych ugrupowań politycznych w okresie międzywojennym. KNP opowiadała się za wprowadzeniem ustroju socjalistycznego w Polsce i działała przeciwko rządom sanacyjnym. W 1939 roku KNP została rozwiązana przez władze polskie, ale jej członkowie kontynuowali działalność w konspiracji. W czasie II wojny światowej KNP działała w podziemiu i podejmowała próby zbrojnego powstania przeciwko Niemcom. KNP odegrała znaczącą rolę w walce o wolność Polski, ale jej metody były kontrowersyjne i spotykały się z krytyką ze strony innych ugrupowań politycznych.