Postanowienia pokoju zawartego w Brześciu Litewskim w dniu 3 marca 1918 r. nakładały na Rosję szereg koncesji terytorialnych. Rosja zrzekła się kontrolowanych przez siebie ziem: Polski, Ukrainy, Kaukazu Południowego i Fińskiej Wschodniej Karelii.
Podpisany w 1918 r. pokój w Brześciu Litewskim był umową zawartą między Rosją Radziecką a Niemcami, Austro-Węgrami i państwami centralnymi. Rosja zgodziła się na nakładanie na siebie szeregu koncesji terytorialnych, zwłaszcza na rzecz Niemiec, co miało umożliwić dalsze prowadzenie wojny na froncie zachodnim. Na mocy postanowień pokoju, Rosja zrzekła się kontroli nad wieloma swoimi terytoriami, m.in. Polski, Ukrainy, Kaukazu Południowego oraz Fińskiej Wschodniej Karelii. Umowa ta miała poważne konsekwencje polityczne i terytorialne, zwłaszcza dla Polski, która uzyskała niepodległość, ale także dla innych regionów Europy Wschodniej, które zostały podzielone i znalazły się pod wpływem różnych państw.