Polskie formacje wojskowe powstały w trakcie I wojny światowej, kiedy to Polacy w obliczu podziału swojego kraju między Rosję, Niemcy i Austro-Węgry, postanowili walczyć o swoją niepodległość. Pierwsze polskie jednostki powstały w Rosji i Francji, a następnie także we Włoszech, USA i Kanadzie. Kryzys przysięgowy miał miejsce w 1917 roku, kiedy to większość polskich żołnierzy służących w armii rosyjskiej odmówiła złożenia przysięgi na wierność carowi Rosji, uznając ją za akceptację rosyjskiej polityki tłumienia narodów podbitych przez Rosję, w tym Polaków. Kryzys przysięgowy zakończył się powołaniem do życia polskiej armii we Francji i przejściem Polaków z armii rosyjskiej na stronę państw Ententy.
Polacy w obliczu podziału swojego kraju na trzy zaborcze mocarstwa postanowili walczyć o swoją niepodległość. W czasie I wojny światowej powstały polskie formacje wojskowe, które walczyły w armiach Ententy (Rosji, Francji, Włoch, USA) oraz Legionów Polskich pod dowództwem Józefa Piłsudskiego, które walczyły u boku Austro-Węgier. Kryzys przysięgowy miał miejsce w 1917 roku, kiedy to polscy żołnierze w armii rosyjskiej odmówili złożenia przysięgi na wierność carowi Rosji. Było to wyraz sprzeciwu wobec rosyjskiej polityki tłumienia narodów podbitych przez Rosję, w tym Polaków. Kryzys przysięgowy przyczynił się do powstania polskiej armii we Francji oraz przystąpienia Polaków z armii rosyjskiej do walki o niepodległość w ramach armii Ententy.