Głównymi powodami wojen między Rzeczpospolitą a Szwecją w 1. połowie XVII w. była chęć odzyskania przez Zygmunta III Wazę tronu szwedzkiego, przyłączenie w 1600 r. Estonii do państwa polskiego oraz chęć panowania Szwedów nad Bałtykiem. Do najważniejszychmomentów konfliktu zaliczamy: zwycięstwo w 1605 r. hetmana Jan Chodkiewicza nad wojskami szwedzkimi pod Kircholmem, rozejm w 1611 r. w wyniku śmierci Karola Sudermańskiego, zajęcie w 1621 przez Gustawa II AdolfInflant z Rygą, wygranie przez Polaków bitew pod Oliwą i pod Trzcianą oraz podpisanie rozejmu w 1629 r. W 1635 r. podpisano ostateczny rozejm w Sztumskiej Wsi.
W początkowych latach wojna toczyła się w Inflantach. W 1605 r. hetman Jan Chodkiewicz zwyciężył wojska szwedzkie pod Kircholmem, jednakże walki były kontynuowane. W 1611 doszło do rozejmu w wyniku śmierci Karola Sudermańskiego, walk Szwecji z Danią i wygranej wojny Rzeczypospolitej z Rosją. W 1621 Gustaw II Adolf, nowy król Szwecji, zajął niemal całe Inflanty z Rygą, a w 1622 r. podpisano kolejny rozejm. W 1625 r. Szwedzi znów zaatakowali i przenieśli walki do neutralnych Prus Książęcych, które szybko zajęli. Polacy wygrali bitwy pod Oliwą i pod Trzcianą oraz w 1629 r. podpisali rozejm, w wyniku którego Rzeczpospolita utraciła większość Inflant i portów w Prusach, a Szwecja przejęła kontrolę nad handlem na polskim wybrzeżu oraz zdobyła prawo do pobierania ceł od towarów importowanych do Gdańska. W 1635 r. podpisano ostateczny rozejm w Sztumskiej Wsi, na mocy którego Szwedzi zatrzymali większość Inflant, ale opuścili pruskie porty i zrezygnowali z ceł.