Fragment ten ma publicystyczny charakter, ponieważ narrator opisuje zdarzenie, chcąc wyrazić emocje głównego bohatera. Kiedy ten próbuje zasnąć, opis nie zatrzymuje się jedynie na działaniach, ale też na wewnętrznych rozterkach Stacha: „Może nie tyle zasnąć, ile odpędzić od siebie myśl natrętną”. Tekst dotyczy przede wszystkim miotania się Wokulskiego we własnym pokoju, który zdaje się mu nie pomagać w zapominaniu, dlaczego wyjechał z Warszawy. Budowa fragmentu opiera się na swoistego rodzaju gonitwie myśli bohatera i „bijatyki” słownej między kolejnymi skojarzeniami bohatera. „Ja” autorskie ujawnia się za pomocą ukazania psychiki („Godziny wlokły mu się jak doby, dnie nie miały końca, a noce spokojnego snu”), a oceny wyrażane są również w sposób mocno subiektywny – „Było to jedno z najsilniejszych wstrząśnień, jakich doznał w życiu…”.
W tym zadaniu pamiętaj, by uargumentować odpowiedź biorąc pod uwagę cechy stylu publicystycznego. Pamiętaj, że w tym fragmencie bardzo ważne jest ukazanie psychiki Wokulskiego.
Styl publicystyczny: komentarz subiektywny, może zawierać potocyzmy, ocenia rzeczywistość lub wydarzenia.