Do najważniejszych elementów obronnych zamku należą mury, które służyły do zapewnienia bezpieczeństwa ludziom i budynkom wewnątrz. Zbudowane z przylegających do siebie kamieni i wypełnione ziemią, zapewniały skuteczną obronę przed ostrzałem trebuszami i katapultami. Na każdym z rogów stawiano baszty, które miały umożliwić ostrzeliwanie żołnierzy zgromadzonych pod murami. Jedynym wejściem do wnętrza fortecy była brama z prowadzącym do niej mostem zwodzonym i fosą. Wewnątrz murów znajdował się dziedziniec z budynkami gospodarczymi, w których przechowywano m.in. pokarmy, konie i broń. Centralnym punktem twierdzy była umocniona rezydencja pana zamku, która miała służyć za ostatni punkt oporu.
Trebusz to średniowieczna maszyna oblężnicza wykorzystywana do miotania dużych pocisków. Pocisk umieszczano w specjalnym oplocie lub kosztu, a następnie zwalniano liny, którymi podnoszono przeciwwagę przymocowaną do drugiego końca ramienia machiny. Jej zwolnienie sprawiało, że opadała z wielką prędkością, wyrzucając pocisk w powietrze. Trebusze były używane do bombardowania zamków i fortyfikacji, wykorzystując energię potencjalną i kinetyczną.