Modernizm trwał od lat 80./90. XIX w. (dla Polski datą początkową jest wydanie pierwszego tomiku wierszy Kazimierza Przerwy-Tetmajera w 1891) do rozpoczęcia I wojny światowej. Termin „Młoda Polska” (nawiązując do innych pojawiających się w Europie narodowościowych nurtów – np. Młode Niemcy, Młoda Francja) wprowadził w 1898 Artur Górski.
Wykształcenie się społeczeństwa kapitalistycznego
Rewolucja przemysłowa
Dążenie do postępu ekonomicznego
Rewolucja naukowa na przełomie XIX i XX w.
Przekonanie o kryzysie kultury – postawa dekadencka
Bunt przeciwko pozytywistycznemu racjonalizmowi i materializmowi
Pogarda dla świata mieszczańskiego – filister
Postawy nihilistyczne
Korzystanie z używek i narkotyków
Popularyzacja filozofii Schopenhauera i Nietzschego
Odejście od tradycji
Narodziny psychoanalizy
Imperia kolonialne
Pochodząca z języka francuskiego nazwa modernizm nawiązuje do nowoczesności epoki i głoszonych przekonań. Nazwa „Młoda Polska” pochodzi od tytułu felietonów autorstwa Artura Górskiego, które ukazywały się na łamach krakowskiego „Życia”.