Sentencje, które padają w utworach Kochanowskiego to na przykład: „czas doktór każdemu”. Oznacza to, współcześnie, że „czas leczy rany”. „Nie porzucaj nadzieje, jakoć się kolwiek dzieje”. To zdanie można odczytywać w ten sposób, że zawsze powinniśmy mieć nadzieję na lepszy czas i poprawę naszej sytuacji. „U Fortuny to snadnie, że kto stojąc upadnie” można odczytywać tak, że los jest zmienny i nie mamy na to wpływu.
Jan Kochanowski (ok. 1530 – 1584) to wybitny polski poeta i tłumacz żyjący w okresie renesansu, który w znaczący sposób przyczynił się do rozwoju polskiego języka literackiego. W swojej twórczości inspirował się antykiem, tradycją chrześcijańską i ludową. Pisał pieśni, treny, psalmy, sonety i formy dramatyczne. Na jego pamiątkę zostało ustanowione Muzeum Jana Kochanowskiego w Czarnolesie.
Treny są przede wszystkim: jednym z najbardziej kunsztownych cyklów w polskiej kulturze literackiej, świadectwem miłości ojca to dziecka, obrazem rodzinnego życia, odzwierciedleniem kryzysu egzystencjalnego poety. Kochanowski opisany jest w tym utworze jako ojciec kochający, tęskniący za dzieckiem, natomiast Urszulka jako wdzięczne, wesołe dziecko. Treny to świadectwo miłości ojca, obraz rodzinnego życia, odzwierciedlenie stanu emocjonalnego Kochanowskiego oraz uniwersalnym cyklem literackim. Cykl porusza wiele tematów – pojawiają się odwołania do religii katolickiej, klasycyzmu, starożytności czy reformacji. Dzięki temu utwory mają charakter uniwersalny niezależnie od epoki, a niektóre fragmenty mają charakter sentencji, tj. czyli wyrażeń, których treść zawiera jakąś ponadczasową prawdę.