Dla Tuwima klasycyzm jest ciągłym dążeniem do ładu, prostoty, harmonii i wyrzeczeniem się smutku.
Julian Tuwim (1894 – 1953) był polskim poetą żydowskiego pochodzenia, który należał do grupy poetyckiej „Skamander”. Wśród Skamandrytów byli również: Antoni Słonimski, Kazimierz Wierzyński, Jarosław Iwaszkiewicz, Jan Lechoń. Ważną częścią jego artystycznego życia była również działalność kabaretowa i satyryczna. Ponadto pracował jako tłumacz z kilku języków – łaciny, niemieckiego, rosyjskiego czy francuskiego. Dla Tuwima klasycyzm to „ład, który wychodzi z chaosu”.