Autor pisze o mądrości, która jest umiarem w pokazywaniu uczuć, powściągliwością oraz stoicką postawą za życia. Kochanowski mówi, że taka postawa jest najlepszą, jaką można przyjąć podczas życia. Jednak ostatnie wersy utworu świadczą o tym, że osiągnięcie stoickiej postawy w pełni jest niemożliwe.
Kochanowski wychwala postawę stoicką. Stoicyzm to filozofia wywodząca się od Stoików, cechująca się zachowywaniem opanowania w każdej sytuacji.