W wierszu powtarzają się elementy, które rozpoczynają i kończą każdą strofę. Każdy segment tekstu rozpoczyna się od słowa „Pogoda…” Dzięki takiemu zabiegowi poeta zasygnalizował odbiorcy, czego życzy sobie od odbiorcy, a cały wiersz jest dzięki temu spójny i uporządkowany.
Julian Tuwim (1894 – 1953) był polskim poetą żydowskiego pochodzenia, który należał do grupy poetyckiej „Skamander”. Wśród Skamandrytów byli również: Antoni Słonimski, Kazimierz Wierzyński, Jarosław Iwaszkiewicz, Jan Lechoń. Ważną częścią jego artystycznego życia była również działalność kabaretowa i satyryczna. Ponadto pracował jako tłumacz z kilku języków – łaciny, niemieckiego, rosyjskiego czy francuskiego. Dla Tuwima klasycyzm to „ład, który wychodzi z chaosu”.