Filip II wykazywał się brutalnością wobec podbitych Greków i chciał narzucić im swoją władzę. Aleksander natomiast był władcą wyważonym, który akceptował różnorodność kulturową i etniczną swoich poddanych. Sprawiło to, iż akceptowali oni jego władzę i nie buntowali się, co było ważne w kontekście rządzenia przez niego ogromnym imperium.
Aleksander często jest nazywany tyranem o pięknej twarzy. Rządził on bowiem żelazną ręką i często w okrutny sposób, jednak jego charyzma sprawiła, że przeszedł do legendy jako wielki władca.