Ustrój spartański możemy określić jako oligarchiczny, ponieważ decydującą rolę sprawowaniu władzy miała rada starszych – tak zwana geruzja, natomiast kompetencje zgromadzenia były niewielkie. Cechy ustroju w Sparcie, które świadczą o tym, że jest to ustrój oligarchiczny:
· władza w rękach wąskiej/nielicznej grupy obywateli – w przypadku Sparty była to geruzja, czyli Rada Starszych.
· grupa rządząca wywodząca się z elity arystokratycznej czy majątkowej – w przypadku Sparty byli to przedstawiciele najbogatszych rodów, w dodatku osoby po 60 r.ż.
· ingerencja państwa w życie mieszkańców (pewna forma dyktatury) – W Sparcie państwo decydowało m.in. o wychowaniu dzieci, o ścieżce kształcenia i treningu chłopców.
Mimo że spartańskiego systemu rządów nie możemy uznać za demokratyczny, to obywatele polis posiadali pewien wpływ na system rządów.