Poszczególne grupy społeczne stosowały różne formy oporu wobec okupanta:
● lekarze wystawiali fałszywe zaświadczenia o niezdolności do pracy, które do pewnego stopnia chroniły przed wywózkami na roboty przymusowe;
● profesorowie i nauczyciele organizowali tajne nauczanie;
● ziemianie i zamożni chłopi zaopatrywali partyzantów w żywność;
● duchowni wystawiali fałszywe metryki urodzenia partyzantom i Żydom, ukrywali żydowskie dzieci;
● pomoc społeczna więźniom obozów koncentracyjnych, wysiedleńcom, uciekinierom z Kresów Wschodnich, a po upadku powstania – także mieszkańcom Warszawy;
● kolportaż prasy konspiracyjnej;
● życie kulturalne w podziemiu – koncerty muzyki klasycznej, przedstawienia teatralne po polsku, publikacja książek;
● ukrycie przez pracowników muzeów części najcenniejszych zbiorów.
Do form walki cywilnej można zaliczyć przede wszystkim takie, które stosowano w życiu codziennym. W walce cywilnej mógł brać udział niemal każdy, w zależności od sytuacji i własnych umiejętności.
Podstawową formą oporu był kolportaż gazet i ulotek (ich posiadanie było zabronione), ale różne grupy społeczne walczyły z okupantem także na inne sposoby::
· szerząc polską kulturę i naukę;
· pomagając potrzebującym;
· wystawiając fałszywe dokumenty ukrywającym się osobom.