Sytuacja ludności na wszystkich terenach zajętych przez Niemców była bardzo trudna. Przeprowadzano aresztowania i wywózki do obozów koncentracyjnych lub do przymusowej pracy. Zamknięto polskie szkoły i instytucje, ograniczano swobody w życiu codziennym. Wszędzie panowała bieda i brakowało podstawowych artykułów.
Dodatkowym represjom poddawano Żydów – dotyczy to Generalnego Gubernatorstwa, ziem wcielonych do Rzeszy w 1939 i 1941 r.
Mieszkańcy Generalnego Gubernatorstwa mieli, w porównaniu z innymi obywatelami polskimi, nieco więcej swobód: mogli chodzić do polskich szkół podstawowych i zawodowych, korzystać z niektórych kin, teatrów czy kawiarni. Działała polska policja, straż pożarna i organizacje pomocowe.
Na ziemiach polskich wcielonych do III Rzeszy w 1941 r. dodatkowo zaostrzył się konflikt polsko-ukraiński. Organizacja Ukraińskich Nacjonalistów zdecydowała o rozpoczęciu działań zbrojnych na rzecz utworzenia niepodległej Ukrainy. Skutkowało to m.in. wymordowanie kilkudziesięciu tysięcy osób na Wołyniu. W akcjach odwetowych zginęło kilku tysięcy Ukraińców.
Celem Niemców na wszystkich zajętych obszarach była germanizacja społeczeństwa. Na terenach wcielonych do III Rzeszy (w 1939 i 1941 r.) i w Generalnym Gubernatorstwie odbywało się to jednak nieco inaczej. Na Kresach Wschodnich sytuację Polaków dodatkowo pogorszył konflikt polsko-ukraiński, zakończony rzezią na Wołyniu.