Najważniejsze wydarzenia, które wpłynęły na sytuację polityczno-militarną Niemiec na początku II wojny światowej, to:
● atak na Polskę w 1939 r. – przeprowadzony jako tzw. Blitzkrieg, który w rzeczywistości spowodował duże straty po stronie niemieckiej i opóźnił atak na państwa zachodnie;
● zaatakowanie Danii i Norwegii 9 kwietnia 1940 r. – Dania została zajęta niemal od razu, ale Norwegowie stawiali opór Niemcom aż do 10 czerwca;
● 10 maja 1940 r. – atak na Francję oraz na państwa neutralne: Belgię, Holandię i Luksemburg;
● zawieszenie broni i kapitulacja Francji 22 czerwca 1940 r. i zajęcie przez Niemcy północnej części kraju i wybrzeża Atlantyku;
● propozycja zawarcia pokoju z Anglią, odrzucenie jej przez Churchilla, inwazja i „bitwa o Anglię” w 1940 r., zakończona zwycięstwem Wielkiej Brytanii.
Sytuacja polityczno-militarna sojuszników Niemiec była następująca:
● Włochy przystąpiły do wojny po stronie Niemiec w czerwcu 1940 r., we wrześniu rozpoczęły ofensywę w Afryce Północnej, powstrzymaną przez Wielką Brytanię;
● we wrześniu 1940 r. Włochy, Niemcy i Japonia zacieśniły współpracę i podpisały tzw. pakt trzech;
● w październiku 1940 r. wojska włoskie zaatakowały Grecję z terenów Albanii, ale wojska greckie odparły ten atak.
Najważniejsze, jeśli chodzi o sytuację polityczno-militarną Niemiec i ich sojuszników, były ataki i okupacja kolejnych państw europejskich. Znaczenie miały także nowe sojusze – przede wszystkim z Włochami.